„Odyseja”, Christopher Nolan, rasizm, USA, Ameryka, Elon Musk, Lupita Nyong’o, Zendaya, wokeizm i historia. Wszystkie te nazwiska i pojęcia spotkały się w jednej z najgłośniejszych wojen kulturowych roku. Obsada Lupity Nyong’o w roli Heleny Trojańskiej wywołała oskarżenia o fałszowanie Homera, niszczenie europejskiego dziedzictwa i hollywoodzki wokeizm. Elon Musk uznał, że Christopher Nolan stracił integralność, a następnie zapowiedział własną, „historycznie dokładną” wersję „Odysei” stworzoną przez sztuczną inteligencję. Filmowy spór przypomina jednak o znacznie starszym pytaniu: kto i kiedy właściwie zdecydował, kogo uznajemy za białego?

Odwiedź mój profil na Patronite: patronite.pl/adz Dziękuję za słuchanie!

Czy Helena Trojańska była biała? Homer nazywa ją „białoramienną”, ale czy poetycki epitet ze starożytnej Grecji ma cokolwiek wspólnego ze współczesnym podziałem ludzi na rasy? Dlaczego Matt Damon jako Odyseusz wydaje się wielu widzom wyborem neutralnym, podczas gdy czarnoskóra aktorka natychmiast staje się symbolem politycznej rewolucji? I dlaczego do świata Homera przenosimy kategorie rasowe, których starożytni Grecy po prostu nie znali?

Historia rasizmu w USA prowadzi od tego sporu aż do siedemnastowiecznej Wirginii. W odcinku opowiadam o przybyciu pierwszej udokumentowanej grupy Afrykanów do Point Comfort, sprawie Johna Puncha, rebelii Bacona oraz ustawach, które krok po kroku zmieniły niewolnictwo w system dziedziczony przez kolejne pokolenia. Pokazuję, jak prawo oddzieliło europejskiego służącego kontraktowego od czarnoskórego niewolnika i jak nawet ubodzy Europejczycy otrzymali status, który wyniósł ich ponad wszystkich ludzi afrykańskiego pochodzenia.

Do utrzymania tego systemu potrzebna była jednak nie tylko przemoc. Religia dostarczyła opowieści o rzekomej klątwie Chama i Biblii okrojonej specjalnie dla niewolników. Później europejska nauka stworzyła rasowe klasyfikacje Linneusza, Blumenbacha, Kanta i Hume’a. Hierarchię ustanowioną przez kolonialne imperia przedstawiono w ten sposób jako naturalną cechę ludzkiego ciała.

Historia rasizmu w USA dotyczy również Polaków. Ustawa o naturalizacji z 1790 roku zastrzegła obywatelstwo dla „wolnych białych osób”, ale nie wszyscy Europejczycy od razu zostali uznani za równie wartościowych. Irlandczycy, Włosi, Żydzi i Polacy mogli być prawnie biali, a jednocześnie pozostawali podejrzani, gorsi i nie w pełni amerykańscy. Z czasem ich dzieci mogły jednak wejść do białej większości. Czarnoskórzy Amerykanie nie otrzymali podobnej możliwości.

Ten odcinek wyjaśnia, dlaczego rasa jest konstruktem społecznym, którego polityczne i materialne skutki są całkowicie realne. Ziemia, obywatelstwo, wolność, prawo głosu, małżeństwo i dostęp do władzy przez stulecia zależały w Ameryce od kategorii rasowej przypisanej człowiekowi.

Hosted on Ausha. See ausha.co/privacy-policy for more information.